|
صفحه 1 از 2
 شهروند 1254 پنجشنبه 5 نوامبر 2009
دالتون مک گینتی رهبر حزب لیبرال انتاریو و رئیس دولت استان انتاریو در گردهمائی حزب در شهر ویندزور، سخن از شفاف سازی و بحث عمومی در مورد کسری بودجه 24.7 میلیارد دلاری و وضع مالیات جدید و ریخت و پاش های وزارت بهداشت، کرده است.
در حوزه سیاست، حرف ملاک نیست، زیرا که اکثرا سیاستمداران جهان، در وعده دادن، مشهور هستند و بسیاری از مردم اعتماد چندانی به این جماعت ندارند. عمل کردن به وعده هاست که صداقت را به اثبات می رساند و مردم را حامی آنان.
موقعیت اقتصادی انتاریو با مرکزیت تورنتو، توسط انرژی و نیروی کار و سرمایه مهاجران به عنوان بزرگترین استان کانادا تثبیت شده است که این روزها به دلیل بحران اقتصادی جهانی در شرایط خوبی بسر نمی برد. در این سال ما چند صد هزار شغل را بخصوص در بخش اتوموبیل نیز از دست داده ایم و خبرهای بد اقتصادی، بیشتر از خبرهای خوب هست.
بدیهی است که جامعه ایرانی کانادائی، از اثرات منفی وضع بد اقتصادی و بیکاری و عواقب آن نمی تواند در امان باشد. دکتر عباس آزادیان، روانپزشک، در مصاحبه اش به من گفت که چند سال قبل یک تحقیق اقتصادی آماری در مورد جامعه ما انجام داده است و به این نتیجه رسیده است که جامعه ما در مقایسه با چند جامعه مهاجر دیگر در زمینه اقتصادی پسرفت داشته است.1
متاسفانه مانند دیگر امور جامعه ایرانی تقریباً آمار و یا گزارش تحقیقی در این مورد وجود ندارد.
کسری بودجه و پنهان کاری
مک گینتی در 12 فوریه 2009 در برابر فشار گروه های طرفدار کم درآمد ها، گفته بود به این قشر کمک خواهد کرد ولی طرح مشخصی را اعلام نکرده بود.2
در حالی دالتون مک گینتی از کمک به سالمندان و یارانه برای مالیات خانه های آنان سخن می گفت که زمزمه های کمبود اعتبار مالی برای اجرای این طرح در رسانه ها اعلام شد. در این زمان صحبت از کمبود 500 میلیون دلار کسری بودجه بود.
در 4 مارچ 2009 تیم هوداک منتقد بودجه از حزب محافظه کار گفت که دولت مک گینتی به چاه کسری 18 میلیارد دلاری می رود.3
در 25 سپتامبر رقم کسری بودجه به بیش از 6 میلیارد رسید. پیش بینی دولت در ماه مارچ 9/3 میلیارد بود، زیرا رقم پیش بینی دولت از محل مالیات شرکتها، کاهش یافته بود.4 و این رقم در روز 25 اکتبر رسماً به 7/24 میلیارد دلار یعنی بزرگترین کسری بودجه استان رسید. این به این معنی ست که هر ساکن انتاریو مبلغ 1891 دلار علاوه بر بدهی های شخصی اش، بدهکار می شود.
جامعه ی ایرانی کانادائی ما در انتاریو که گفته شود جمعیتش رقمی در حدود 100 هزار نفر تخمین زده می شود بدهی اش189 میلیون دلار می شود.
از سوی دیگر دولت مک گینتی برای اداره استان به وضع مالیات جدیدی دست زده است به نام مالیات هماهنگ (اچ اس تی ـ هارمونایز) که بسیاری از افراد جامعه ما از آن یا بی خبرند و یا اقتصاددانان ما در مورد آن اطلاع رسانی نکرده اند. به موجب این مالیات جدید، به تمامی کارها و اقلامی که قبلا مالیات استان (8 درصد PST) تعلق نمی گرفت با احتساب 5 درصد مالیات دولت فدرال (GST)، مالیات هماهنگ (13درصدHST) تعلق خواهد گرفت. هر چند قرار است به خانواده هائی که زیر 80 هزار دلار درآمد دارند سالانه 1000 دلار در 3 چک فرستاده شود. این در حالی است که به بهای برق، تلفن، اجاره، آرایشگاه، مواد غذائی و خوراکی، قهوه، دامپزشکی، گاز برای گرمای خانه، تعمیرات خانه، خرید خانه و... مبالغی اضافه می شود که بنابه گفته صاحب نظران اقتصادی و صاحبان کسب و کار، این مبلغ مالیات بیشتر از 1000 دلاری است که پرداخت خواهد شد.
از این منظر هم می توان گفت که کامیونیتی ما قدرت خرید خود را بیشتر از دست خواهد داد که شاید تاثیر فردی مهمی نداشته باشد، ولی حتما در سطح یک جامعه ی صد هزار نفری که متاسفانه هنوز قادر به تشخیص منافع مشترک خود نیست، تاثیر منفی خواهد گذاشت.
عدم مدیریت و افزایش مالیات بیشتر
دولت مک گینتی در حالی به وضع مالیات اقدام می کند که ریخت و پاشها و فساد مالی در وزارت بهداری که یک میلیارد دلار آن توسط حسابرس انتاریو تایید شده، برملا شده است. جورج اسمیترمن که در حال حاضر معاون مک گینتی و وزیر نیرو است، از سال 2003 تا 2008 وزیر بهداری بوده و اکثر قراردادها و بذل و بخشش ها، در زیرمجموعه ی مدیریتی وی صورت گرفته است. هر چند دیوید کاپلان به جای اسمیترمن مجبور به استعفا شد، ولی باید در نظر داشت که قبلا در زیرمجموعه ی کاپلان به عنوان وزیر تاسیسات زیربنائی، قمارخانه های انتاریو با درآمدهای چند میلیاردی و سازمان بلیت بخت آزمایی با درآمد 5/6 میلیارد دلاری قرار داشتند که به خاطر مسائل پیش آمده در سازمان بخت آزمایی، دالتون مک گینتی خانم مک دوگالد (Kelly McDougald) رئیس و هیئت مدیره لاتاری را اخراج کرد که به دلیل اعاده حیثیت خانم مک دوگالد، کار به رسانه ها کشید.5
نکته قابل تاسف این است که در تمامی این اخراج ها، حقوق های کلان به مدیران اخراجی پرداخت شده است.
سارا کرمن رئیس Ehealth مبلغ 300 هزار دلار بازخریدی دریافت کرد.
بد نیست چند نمونه هم در مورد وزارت نیرو و زیر مجموعه های آن برای شما بنویسم.
به گفته پیتر کورموس، نماینده ان دی پی، تنها در سال 2004 اداره برق "هایدرو وان"مبلغ 6/5 میلیارد دلار قرارداد، بدون اعلام عمومی واگذار کرده است که البته حقوق های چهار تن از اعضای حزب محافظه کار بسیار غیر معمول می باشد.
اگر شما قبض برق خود را نگاه کنید مشاهده می کنید که رقمی به نام "هزینه استهلاک بدهی"6 هر ماهه باید پرداخت کنید و به نظر می آید تمامی هم ندارد و گویا حداقل در این دو دهه این رقم در قبض برق وجود داشته است.
موارد عدم مدیریت و حقوق های کلان در این دو دهه کم نبوده که برخی از آنها به رسانه ها هم راه یافته است مثل ماجرای خانم واندا لیزکی خزانه دار شهرداری که به دلیل افشای جریان فساد مالی در زمان شهرداری "مل لستمن" در سال 1999 کنار گذاشته شد، ولی بعد در سال 2001 با حقوق 320 هزار دلاری به عنوان معاون و مسئول مالی به استخدام "سازمان برق تورنتو " درآمد.7
|
