بر بال شب بوهای بیقرار/تا بلندای آسمان تمام آبی/به پیشگاه خورشید شتافتی/ تا پیکر خسته را / در ذره های روشن اقیانوس نورتعمید دهی

نه! در سوگت شعری نخواهم نوشت /و عصرهای پنجشنبه دیگر/ منتظر زنگ در نخواهم ماند/ و هنگام بالا رفتن از پله ها

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک/شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک/آسمان آبی و ابر سپید/برگهای سبز بید/عطر نرگس، رقص باد/نغمه شوق پرستوهای شاد

بهار آمد گل و نسرین نیاورد /نسیمی بوی فروردین نیاورد /پرستو آمد و از گل خبر نیست/ چرا گل با پرستو همسفر نیست 

سجاده، فرش عنف و تجاوز، ای داعیان شرع خدا را!/بر قتل‌عام دین و مروت، دست که بسته چشم شما را؟

اگر دقیق بگویم     اگر دقیق    دو جمله بیش نباید باشد/که خواب نمانم    که آرزوی من این بوده این    که خواب نمانم /که پیش از آن که تو از خانه می روی بیرون     تو را ببینم

خوب بد زشت زیبا تمیز کثیف کم زیاد/ ابری بارانی آفتابی توفانی برفی کولاکی/ کودکی جوانی پیری

 جاده، پر اسب و سوار است، سحرآسا، برخيز! جاده ، جولانگه يار است، به تماشا، برخيز!

اگر نمی خواهی بر تیره بختی من گواهی دهی/خواهش دارم روبه روی من نمان، عبور كن،/كوچه را طی كن و در انتهای كوچه محو شو،

شعر "برای روزنبرگ ها" را هوشنگ ابتهاج سال 1332 سروده است زمانی که ژولیوس و اتل روزنبرگ زن و شوهر جوان آمریکایی و از فعالان اتحادیه کمونیست