شهروند 1272 ـ پنجشنبه 11 مارچ 2010

سجاده، فرش عنف و تجاوز

برای جنبش سبز

سجاده، فرش عنف و تجاوز، ای داعیان شرع خدا را!

بر قتل‌عام دین و مروت، دست که بسته چشم شما را؟

الله اکبر است که هر شب، همراه جانِ آمده بر لب

آتشفشان به بال شیاطین، کرده‌ست پاره پاره فضا را

از شرع غیر نام نمانده‌ست، از عرف جز حرام نمانده‌ست

بر مدعا گواه گرفتم، جسم ترانه قلب ندا را

انصاف را به هیچ شمردند، بس خون بی‌گناه که خوردند

شرم آیدم دگر که بگویم، بردند آبروی حیا را

سهراب‌ها به خاک غنودند، آرام آنچنان ‌که نبودند

کو چاره‌ساز نفرت و نفرین، تهمینه‌های سوگ و عزا را؟

زین پس کدام جامه بپوشند، بهر کدام خیر بکوشند

آنان‌که عین فاجعه دیدند، فخر امام ارج عبا را

سجاده تاروپود گسسته‌ست، دیوی بر آن به جبر نشسته‌‌ست

گو سیل سخت آید و شوید، سجاده و نماز ریا را

سپتامبر 2009

خاک مرا به باد مده

تقدیم به ملت آزادیخواه ایران

گر شعله های خشم وطن

 زین بیشتر بلند شود
ترسم به روی سنگ لحد

 نامت عجین به گند شود
پر گوی و یاوه ساز شدی،

 بی حد زبان دراز شدی
ابرام ژاژخایی ی تو

 اسباب ریشخند شود
هرجا دروغ یافته ای

 درهم چو رشته بافته ای
ترسم که آنچه تافته ای

 بر گردنت کمند شود
باد غرور در سر تو،

 کور است چشم باور تو
پیلی که اوفتد به زمین

 حاشا دگر بلند شود
بر سر کله گشاد منه،

 خاک مرا به باد مده
ابر عبوس اوج - طلب

 پابوس آبکند شود
بس کن خروش و همهمه را،

در خاک و خون مکش همه را
کاری مکن که خلق خدا

 گریان و سوگمند شود

***
نفرین من مباد تو را

 زان رو که در مقام رضا
دشمن چو دردمند شود،

 خاطر مرا نژند شود
خواهی گر آتشم بزنی

 یا قصد سنگسار کنی
کبریت و سنگ در کف تو

 خاموش و بی گزند شود

25خرداد 1388