گفت و گوی کیوسک با کیوسک چاپ پست الكترونيكي
آیدا احدیانی و کیوسک   
سه شنبه, 26 شهریور 1387

 

شماره 1195 ـ 18 سپتامبر 2008

 

گروه کیوسک بار دیگر در شهر تورنتو کنسرت خواهد داشت. در کنسرت شنبه بیست و پنج اکتبر، کیوسک آلبوم جدید خود "باغ وحش جهانی" را برای اولین بار در اپرا هاوس (Opera House) عرضه خواهد کرد. به روایت آرش سبحانی در این آلبوم کیوسک به صدایی از آن کیوسک نزدیکتر شده است. صدایی کولی درخور گروهی کولی. این آلبوم در استودیوی حرفه ای FM Recorders در شهر سانفرانسیکو ضبط شده است. در آن هنرمندان مهمانی  چون Paul Mehling   از بهترین نوازندگان گیتار به سبک Gypsy  در غرب آمریکا می نوازند. تک تک اعضا گروه هم در این آلبوم به صدای خود نزدیک شده اند. اینها همه نشان از آن دارد که کیوسک در زمان کوتاه توانسته است راه بلندی را بپیماید و به هویت موسیقیایی خود نزدیک و نزدیکتر شود. توانسته است با مخاطبانش ارتباط نزدیک برقرار کند. تا آنجا که بعد از انتشار آلبوم عشق سرعت در دوازده شهر جهان کنسرت موفق برگزار کرده است. کنسرت سال گذشته این گروه در تورنتو هم با استقبال بی سابقه ای روبرو شد. تکمیل شدن ظرفیت سالن و انرژی بالای مخاطبان تورنتویی، کیوسک را بر آن داشت که تورنتو را مبدا تور "باغ وحش جهانی" قرار دهد.

کنسرت 25اکتبر این گروه بهانه ای شد تا از کیوسک بخواهیم که با کیوسک مصاحبه کند.

 

 

آرش سبحانی: Vocal & Guitar 

  آرش سبحانی

شهروز از آرش: نظرت در مورد آلبوم جدیدمان "باغ وحش جهانی‌" چیست؟

 

آرش: فکر کنم آلبوم جدیدمان یک قدم جدی به جلو است برای  کیوسک، از این بابت که چه در موقع  ضبط و چه موقع ساختن  آهنگها، کاملا همگی‌ میخواستیم سبک‌های مختلف  نوازندگی و آهنگسازی را تجربه کنیم و از آن چیزهایی که بهشان عادت کرده بودیم و راحت بودیم فاصله بگیریم! در واقع تنبلی را بگذاریم کنار و سعی‌ کنیم یک برخورد  متفاوت و تازه ای برای خودمان با داستان داشته باشیم.

 

بابک از آرش: از آهنگ‌های قدیمی‌ و آلبوم جدید کیوسک، کدام آهنگ کیوسک بیشتر توی اجرای زنده به تو حال میده و چرا؟

 

آرش: "ترانه" و "داد از عشق" چون مردم هم می‌خوانند و همینطور "جاده خوشبختی" ‌! "بی تربیت" هم که جای  خود دارد، اصولا من از این که کنسرت دوطرفه باشه خوشم میاد.‌ تو شهرهایی که مردم بیشتر از گروه در کنسرت می‌خوانند، روی سن که هستی‌ هم داری کنسرت اجرا میکنی‌ و هم کنسرتی را تماشا میکنی‌ که مردم دارند اجرا می‌کنند!

 

اردلان از آرش: توی آلبوم جدید از سبکهای متفاوتی استفاده شده که هنوز کاملا در موسیقی‌ راک و پاپ ایرانی‌ (و حتا غیر‌ ایرانی‌) جا نیفتاده.  فکر میکنی‌ این تا چه حد برای شنونده ها قابل هضم باشد؟

 

آرش: فکر کنم ما در این سه تا آلبوم  کیوسک خیلی‌ خودخواه بودیم، برای  همین هم کارهامون راه افتاده! یعنی‌ این که خودمان از کارها خوشمان بیاد و نگران این نباشیم که واکنش‌ها در موردش چیه، خیلی‌ مهم بوده . الان هم داریم به همان سمت می رویم. فکر کنم آنهایی که سعی‌  ما را برای  بیرون آمدن از قالبهای رایج ببینند خوششان  خواهد آمد!

 

علی‌ از آرش: فکر میکنی‌ تا چه حد دراین آلبوم"Global Zoo" به صدایی که تو ذهنت بوده برای کیوسک رسیدی و تا چه حد وجود تهیه کننده در این مساله دخالت داشته؟

 

آرش: نمی شود گفت صدایی دقیقاً تو ذهنمان بوده، غیر از چند تا از آهنگها، ولی‌ می شود گفت که میدانستیم چه صداهایی را  نمیخواهیم، از آنها دوری کردیم. داشتن  یک تهیه کننده  کار بلد و با تجربه کمک  بسیار زیادی کرد که به صداهایی برسیم که خودمان انتظارش را نداشتیم، برای همین این آلبوم از لحاظ  موسیقیایی می تواند جالب باشد!

 

علی‌ کمالی: Bass

 

علی کمالی

شهروز از علی‌: لطفا رک و راست بگو جریان چیست که همه جا از عکس تو برای تبلیغ کیوسک استفاده می‌شود؟

علی‌: فکر کنم فقط در سیدنی بود که این اتفاق افتاد آنهم دلیلش این بود که برگزار کننده  کنسرت فکر کرده بود من آرش سبحانی هستم! 

 

 

بابک از علی: از آهنگ‌های قدیمی‌ و آلبوم جدید کیوسک، کدام آهنگ کیوسک بیشتر توی اجرای زنده به تو حال میده و چرا؟

 

علی‌: در اجرای زنده می‌توانم بگویم "دائی جان"  چون از روزی که ضبطش میکردیم هم از لحاظ موسیقی و هم از لحاظ متن  برایم خیلی‌ جالب بود و بیس فانکی خوبی‌ دارد که در اجرای زنده به آدم انرژی می دهد. در آلبوم جدید یک آهنگ داریم  به اسم "نگه دار"، تم و حال و هوای بسیار خوبی‌ دارد.

 

اردلان از علی‌: جالبترین قسمت‌ ضبط‌ آلبوم برایت چی‌ بود؟

 

علی: کار کردن در یک استودیوی جدید و وجود تهیه کننده، تجربه ی جالبی بود.

 

آرش از علی‌: نقش تکنولوژی ضبط و پیشرفت چشمگیر آن را در کیفیت آهنگسازی چگونه‌ می بینی‌؟

 

علی‌: مسلما تکنولوژی خیلی‌ در آهنگ سازی تاثیر گذاشته و کلی‌ سبک جدید در موسیقی به وجود آورده. مثلا موسیقی الکترونیک و هزاران شاخه اش. ولی‌ از طرفی‌ هم وقتی‌ که یک آهنگ روی نوار آنالوگ ضبط میشد  نوازنده  باید کاملا آماده می بود و ادیتی به آن صورت در کار نبود و نمی‌شد اشتباهات را به راحتی‌ ادیت کرد. الان گروه هایی هستند که حتا  در اجرای زنده  اشتباهاتشان را با همین پیشرفت تکنولوژی درست می‌کنند. ولی‌ به هر حال تکنولوژی باعث می‌شود که یک گروه بتواند خیلی‌ سریع تر و راحت تر ایده هایش را اجرا کند و به صدایی که می‌خواهد برسد.

 

 

بابک خیاوچی: Guitar

 بابک خیاوچی

شهروز از بابک: آقای مدیر، نمره ی انضباط بچه های گروه چنده؟

 

بابک: فکر کنم اشتباه شده دوباره. در کیوسک هر کدام از ما غیر از ساز زدن، کار جانبی دیگری هم می‌کنیم. مثلا اردی همه کارهای گرافیک را انجام میدهد. علی‌ کارهای فنی صدا و امور باتری! من هم ایمیل‌های کیوسک را جواب می دهم  که این کار اسمش مدیریت نیست، بیشتر منشیگریست!

 

 

آرش از بابک: تو ضبط  این آلبوم چند تا تکنوازیی زیبا با تم ایرانی‌ داری، فکر نکنم قبلا خیلی‌ از این لهجه ها در ضبط‌ ها استفاده میکردی ولی‌ الان داره تبدیل میشه به امضای  نوازندگیت، یک کم توضیح بده.

 

بابک: من فقط یک بار توی استودیو آنها را گوش دادم، ولی‌ امیدوارم اینطور که میگی‌ خوب از آب در آمده باشند!  بیشتر سعی‌ کردم صدایی در حال آواز خواندن و "آی آی" و شکایت و ناله کردن را با گیتار تقلید کنم. برای همین دنبال صدایی می گشتم که هم حس ایرانی‌ بودن در آمریکا را نشان بدهد و هم عشق به موسیقی راک و قدرت بیان این سبک را. سعی‌ کردم از گوشه‌های موسیقی محلی و سنتی‌ ایرانی‌ در کنار تکنیکهای راک استفاده کنم و آن چیزی که در کلام می شنویم را بریزم بیرون. این هم یک تجربه ای بود برای خودش!